Kreuzberg en Spree-oever

Kreuzberg is niet in woorden te vatten, en soms zelfs bijna mysterieus. In de jaren ’70 zowel Turkse gastarbeiders als studenten en alternatievelingen naar deze voormalige arbeidersbuurt, in de schaduw van de Berlijnse Muur Tot op heden klinkt het lokale volkslied uit de kroegen: “Kreuzberger Nächte sind lang…”

De Spree vormt de achterzijde van deze wijk en was tegelijkertijd de grens naar het Oost-Berlijnse stadsdeel Friedrichshain. Pas sinds ‘die Wende’, zoals de Duitsers de val van de Muur vaak noemen, kan de bevolking de oevers weer echt betreden. En hoe!

In de zomer kun je aan de Sprookjesfontein fijn relaxen, in de winter vormt het een decor voor romantische wandelingen. Het Volkspark Friedrichshain werd in 1886 als oostelijke tegenhanger van de ‘Tiergarten’ aangelegt. Ook de arbeiders uit de omliggende huurkazernes van Prenzlauer Berg en Friedrichshain hadden namelijk recht op ontspanning.

De meeste dromen zijn bedrog, maar als u hier voorbij fietst droomt u nog…een flink segment van de Berlijnse Muur uit nog niet zo heel lang vervlogen tijden staat nog overeind, verloopt parallel aan de Spree en is bijna 2 kilometer lang. Dit stuk achterlandmuur werd reeds in 1990 door kunstenaars uit verschillende landen aller landen omgedoopt tot de ‘East Side Gallery’.

Waar kan je liggen in het zand totdat je hele lijf verbrandt…bij de muur, aan de achterkant! Vroeger was de doodsstrook enkel toegankelijk voor de grenswachters van het DDR-regime, tegenwoordig springt hier ‘s zomers Berlijn uit de band. Wij stellen u het onvolprezen ‘Oststrand’ voor, aan de rand van…juist ja.

Net een drijvende, middeleeuwse stadspoort. En inderdaad, rond 1800 moesten de schepen op de Spree hier tol betalen, de staatskas was ook destijds al leger dan leeg.

In de ‘Osthafen’ vindt tegenwoordig nog maar weinig goederenomslag plaats. De meeste pakhuizen hebben een nieuwe functie gevonden. In het gigantische, voormalige eierkoelhuis zetelt nu het europese hoofdkwartier van Universal Music met dromerige blik op de Spree. Ook MTV vond een plekje in een oud depot aan de waterkant. Het gele gebouw op de foto is een discotheek, het aangemeerde schip een hostel.

In de jaren ’70 en ’80 was Kreuzberg een broeinest van alternatieve subculturen. Gekraakte panden, collectieven en communes, sociale projekten en af en toe ook rellen. Tegelijkertijd hebben talrijke, vooral Turkse immigranten in Kreuzberg hun thuis gevonden.

Baden in de Spree? Men kan inderdaad blijven drijven in het ‘Badeschiff’ – een oude vrachtschuit, omgebouwd tot zwembad. Het water is -gelukkig(!)- warmer en schoner als het Spreewater en aan de oever natuurlijk weer de onvermijdelijke strandbar. In het koude seizoen is het ‘Badeschiff’ overdekt en dient zo als sauna…lekker ontspannend!

Midden in de stad toch op vakantie! De restaurantboot ziet nodigt erg uit voor een korte pauze aan de waterkant. Op de foto zie je een klein, rood watervliegtuigje. Daarmee kun je Berlijn in vogelperspectief verkennen.

In het totaal zijn in Berlijn 3 Sovjet-Russische monumenten, waar de vele gevallen soldaten van het Rode Leger hun rustplaats vonden. Bedekt met sneeuw ziet het monument er zo indrukwekkend uit, dat zelfs de Sovjet-soldaat op de grafheuvel heimwee naar huis krijgt.

Het recreatiegebied van Kreuzberg heet ‘Görlitzer Park’ – 25 jaar geleden was dit terrein nog braakliggend stationsgebied. Het lijken haast romeinse ruïnes, het zijn ‘slechts’ restanten van oude voetgangerstunnel die vroeger onder het spoor liep.

Opgelet: Dit kleine overzicht is absoluut geen vervanging voor een tour van ˮBerlin on Bike“!

Naar boven